CBD en artrose bij de hond: wat het onderzoek zegt

Inhoud

1. Artrose bij de hond begrijpen
2. Wat is artrose bij honden?
3. CBD en artrose bij honden
4. Hoe worden CBD-extracten gemaakt?
5. Artrose bij de hond: CBD vervangt de dierenarts niet

Artrose bij de hond begrijpen

Artrose is de meest voorkomende gewrichtsziekte bij mensen. Maar wist u dat het ook onze viervoeters, zoals honden en katten, kan treffen? Artrose maakt het voor uw huisdier moeilijk om zijn gewrichten te bewegen vanwege de pijn die het veroorzaakt. Laten we eens kijken hoe u de vroege tekenen van deze aandoening kunt herkennen, maar ook wat er over CBD bekend is en wat niet. Naast gewrichtsproblemen vragen veel eigenaren zich ook af wat er bekend is over CBD bij verlatingsangst van de hond.

Wat is artrose bij honden?

Artrose is een abnormale verandering in de gewrichten van honden, en meer in het algemeen bij andere dieren. Het ontstaat meestal met de leeftijd, en resulteert in een geleidelijke afbraak van het kraakbeen in een of meer gewrichten. Het syndroom kan voorkomen in de heupen, ellebogen, knieën of tussenwervelschijven. Geleidelijk zal de degeneratie van het gewricht leiden tot een vervorming van het bot, doordat het kraakbeen dunner wordt of verdwijnt. De hond ervaart dan verschillende graden van pijn, die zijn levenskwaliteit kan beïnvloeden en zelfs gedragsveranderingen kan veroorzaken. Het dier kan onderhevig zijn aan angst, stress of verlies van eetlust. Daarom raden wij u aan bij het eerste teken van bezorgdheid de dierenarts van uw huisdier te raadplegen.

Wat is de functie van kraakbeen?

Bij honden en andere dieren is kraakbeen een uiterst glad, wit oppervlak dat de botten bij de gewrichten bedekt. De functie ervan is te zorgen voor een glijvlak om wrijving tussen twee botten (knie, elleboog, enz.) te voorkomen. Het werkt ook als een schokdemper, die schokken en druk verlicht. Wanneer uw hond springt en rent, absorbeert het kraakbeen een deel van de energie door de impact op de grond.

Bij honden uit artrose zich door vroegtijdige slijtage van het kraakbeen. Meestal treedt deze slijtage langzaam op, en neemt de dikte van het kraakbeen geleidelijk af. Deze verslechtering vermindert de efficiëntie van het dempings- en glijvermogen, waardoor de voortijdige slijtage nog zal toenemen. Artrose wordt ingedeeld in 2 typen:

• Primaire artrose is gewone slijtage, die vooral oudere dieren treft.
• Secundaire artrose kan optreden wanneer het kraakbeen van het gewricht beschadigd is door een verwonding of ziekte bij de hond.

Wat zijn de symptomen van deze aandoening bij honden?

Om erachter te komen of uw hond artrose heeft, kunt u zijn gedrag observeren wanneer hij opstaat, springt of rent. Heeft uw hond moeite met traplopen of springen? Kan hij een speeltje volgen dat u naar hem gooit? Loopt hij op zijn gemak, met lange passen? Wanneer een of meer van zijn gewrichten pijn hebben, zal de hond zijn activiteit beperken en rennen of springen vermijden. Hij kan zelfs mank lopen. U kunt ook opmerken dat hij, wanneer hij rust, niet zijn hele gewicht op het gewricht zet waar hij last van heeft. Uw huisdier kan ook zijn gedrag veranderen en minder speels zijn wanneer u een spel met hem begint. Hij kan ook weglopen of weigeren geaaid te worden, of zelfs agressief worden als iemand hem benadert. In een gevorderd stadium kunnen de zieke gewrichten zelfs permanent geblokkeerd raken, waardoor het dier zich moeilijk kan bewegen.

Al deze tekenen zijn effecten van, en markers van, de door de ziekte veroorzaakte pijn. Door ze in een vroeg stadium op te merken, kunt u actie ondernemen voordat de toestand van uw hond te veel verslechtert.

Diagnose van artrose bij honden 

Deze gids vervangt geen veterinair consult: raadpleeg uw dierenarts zodra u een van de bovenstaande tekenen opmerkt, ongeacht de leeftijd van uw hond. Hij zal een grondige analyse maken van alle gewrichten van uw hond. De diagnose wordt ook gebaseerd op röntgenfoto's, die de veronderstellingen van de dierenarts al dan niet bevestigen.

Behandeling

Artrose is een ziekte die helaas niet kan worden genezen, maar de symptomen kunnen wel worden verminderd. De dierenarts kan pijnstillers en ontstekingsremmers voorschrijven. Zelfs als de pijn aanwezig is, zal het nodig zijn om voldoende fysieke activiteit te behouden zodat het dier zijn spiermassa niet verliest. In de meest invaliderende gevallen kan een operatie worden overwogen, afhankelijk van de gezondheid van de hond en het betreffende gewricht.  

CBD en artrose bij honden

U hebt waarschijnlijk al over CBD (cannabidiol) gehoord. Ook bij huisdieren wordt het onderzocht, maar CBD is geen diergeneesmiddel: alleen de dierenarts kan beslissen of het aan uw hond mag worden gegeven.

Een snelle herinnering aan CBD 

CBD, of cannabidiol, is een molecuul afkomstig van hennep (Cannabis Sativa). Het zit in de bloemen en de bovenste delen van de plant. CBD is dus een stof die afkomstig is van cannabis, maar mag niet worden verward met een andere molecule die door dezelfde plant wordt geproduceerd, de beroemde THC, die psychoactieve effecten veroorzaakt. Om het beter te begrijpen, moet u weten dat men bij cannabis drie hoofdvormen onderscheidt:

• Cannabis Sativa of industriële hennep: Zeer rijk aan CBD, wordt gebruikt voor de productie van CBD (cannabidiol), THC is in de bloemen aanwezig in een verwaarloosbare concentratie, hoogstens 0,3% in Frankrijk en de EU. Hennep wordt gebruikt in vele industrieën (textiel, voeding, bouw, enz.).
• Cannabis Indica: Zeer rijk aan THC, cannabis Indica wordt illegaal gekweekt om recreatieve producten te maken zoals marihuana of cannabishars.
• Cannabis Ruderalis: laag in THC en CBD, deze variant heeft geen bekend gebruik.

CBD is niet psychotroop. CBD-producten kunnen echter sporen van THC bevatten, en THC is giftig voor honden: geef uw dier nooit een product zonder advies van de dierenarts.

Wat onderzoekt de wetenschap bij honden?

In Frankrijk en Europa zijn tegenwoordig allerlei CBD-producten verkrijgbaar. Als levensmiddel of diervoeder is CBD in de EU echter niet toegelaten, en geen enkel CBD-product is als diergeneesmiddel toegelaten. De volgende punten beschrijven onderzoeksonderwerpen, meestal uit preklinische studies of kleine groepen; ze bewijzen geen effect bij uw hond:

• Ontsteking: Preklinische in-vivostudies hebben een mogelijk ontstekingsremmend effect van CBD onderzocht (MECHA, et al. 2013, KOZELA et al. 2013, BUCCELLATO et al. 2011, RIBEIRO et al. 2012). In 2016 stelde een ander onderzoek (KOZELA et al.) een stijging van het ontstekingsremmende cytokine IL-10 vast. Daaruit valt geen behandeling af te leiden.
• Pijn: Een studie van de Temple University in Philadelphia (VS) heeft bij muizen onderzocht of CBD een rol zou kunnen spelen bij zenuwpijn door chemotherapie (Ward et al., 2014); de resultaten laten geen conclusie toe, en getuigenissen van baasjes zijn geen bewijs. Pijnstillers voor uw hond worden voorgeschreven door de dierenarts.
• Slaap: Artrose kan de slaap van honden sterk verstoren, omdat de druk die het lichaam van het dier tijdens de rust uitoefent, de pijn in het zieke gebied kan opwekken. De hond wordt dan wakker en verandert van houding om de pijnlijke plek te verzachten. Een studie bij ratten (Chagas et al. 2013) stelde een effect van CBD op de slaapduur vast; dat is niet over te zetten op honden.
• Angst en stress: Pijn die bij elke beweging, en soms zelfs in rust, wordt geactiveerd, kan verwoestende gevolgen hebben voor de gezondheid van honden, en angststoornissen veroorzaken. Enkele onderzoeken (Campos et al. 2012, Elbatsh et al. 2012), vooral bij knaagdieren, hebben een mogelijk angstremmend effect van CBD onderzocht; bij honden is het niet bewezen.

Hoe worden CBD-extracten gemaakt?

In zijn natuurlijke staat wordt cannabidiol gevonden in de hennepbloemen. Na de oogst is het tijd om de CBD te extraheren. Er zijn verschillende extractiemethoden:

• Extractie van CBD met een plantaardige olie: Cannabidiol wordt uit de hennepbloemen geëxtraheerd met een plantaardige olie, zoals olijfolie, hennepolie of een andere olie. De cannabidiol profiteert dan van de voedingseigenschappen van de gebruikte oliën. Deze extractietechniek, hoewel aantrekkelijk vanwege het gehalte aan voedingsstoffen, is niet erg succesvol, en veel CBD gaat verloren in het proces.
• Solventextractie: De bloemen worden ondergedompeld in een oplosmiddel (isopropylalcohol, butaan, ethanol, enz.). Deze aanpak is zeer goedkoop, maar kan sporen van deze producten achterlaten in het eindextract.
• Superkritische CO2 extractie: Deze techniek geldt als de zuiverste. Het wordt sinds het begin van de jaren tachtig gebruikt in de voedings-, farmaceutische en cosmetische industrie om zorgvuldig moleculen te extraheren uit planten zoals hennep. De lage extractietemperatuur beschermt de kwetsbare moleculen tegen hitte (fytocannabinoïden (CBD, CBG, enz.) en terpenen). Het is de referentiemethode in de industrie.

De herkomst van de hennep

Ook de herkomst van de plant beïnvloedt de eigenschappen van een hennepproduct:

• In welk land werd het verbouwd? Afhankelijk van het regionale teeltreglement zijn verschillende gewasbeschermingsmiddelen al dan niet toegestaan.
• Wat is de kwaliteit van de grond waarin de plant wordt geteeld? Als de grond vol voedingsstoffen zit, zal de hennepplant royaal CBD-bloemen produceren.
• Is het biologisch? Hennep is een bodemzuiveraar, dus als het biologisch geteeld wordt, bevat het eindproduct minder residuen.

Wat betekent breed spectrum?

Men onderscheidt extracten met een breed spectrum, die naast CBD andere bestanddelen van de plant bevatten, van zuivere isolaten. Het zogenaamde entourage-effect verwijst naar de vermoede synergie van alle door de plant geproduceerde componenten, de cannabinoïden (CBD, CBG, CBN, CBC enz.), maar ook de terpenen en flavonoïden. Het is een hypothese die omstreden blijft.

Artrose bij de hond: CBD vervangt de dierenarts niet

CBD wordt bij huisdieren onderzocht, maar de beschikbare studies zijn weinig talrijk en klein en laten geen conclusie toe over een effect bij artrose. CBD is geen diergeneesmiddel: het vervangt noch de behandeling noch het advies van de dierenarts, en een voorgeschreven behandeling mag nooit zonder hem worden verminderd of gestopt. Mogelijke bijwerkingen (slaperigheid, spijsverteringsklachten, verhoogde leverwaarden) en wisselwerkingen met geneesmiddelen zijn beschreven. Bij pijn, verminderde eetlust of gewichtsverlies van uw hond is de dierenarts het juiste aanspreekpunt: hij kan een aangepaste behandeling, voeding en beweging aanraden.