Wat is epilepsie?
Het woord epilepsie komt uit het Grieks en roept het idee op van „gegrepen worden”. Dat toont goed hoe plotseling de aanvallen kunnen optreden. Een aanval is altijd voorbijgaand en duurt maar enkele minuten, die vaak als uren aanvoelen. De hond kan het bewustzijn verliezen, verward of gedesoriënteerd zijn, star voor zich uit kijken, herhaalde bewegingen maken enzovoort. Epilepsie treft de hond vaak wanneer hij nog jong is, maar kan ook voor het eerst optreden als hij ouder is. Een plotselinge en tijdelijke elektrische ontregeling in de hersenen veroorzaakt een aanval, die korter of langer kan duren. Die te hoge elektrische activiteit verspreidt zich dan naar verschillende naburige neuronen, met 2 mogelijke gevolgen:
- Partiële epilepsie, als de ontlading plaatselijk is gebleven. Alleen bepaalde delen van het lichaam van het dier worden getroffen.
- Gegeneraliseerde epilepsie, als de zenuwprikkel zich door het hele zenuwstelsel heeft verspreid. Alle delen van het lichaam van de hond zijn dan betrokken.
Wat zijn de oorzaken van epilepsie?
Honden kunnen getroffen worden door verschillende soorten epilepsie, met uiteenlopende oorzaken:
- Idiopathische epilepsie, die het gevolg is van een abnormale werking van de hersenen. Ze kan erfelijk of genetisch zijn; sommige rassen worden vaker getroffen dan andere.
- Structurele epilepsie, die op elke leeftijd kan optreden en verband kan houden met een reeds bestaande aandoening.
- Reactieve epilepsie: het gaat om een probleem in het bloed, zoals een hypoglykemie of een vergiftiging.
Diagnose
Omdat de aanvallen spontaan optreden, is het moeilijk om uw dierenarts erbij te hebben wanneer de hond getroffen wordt. Het is dus belangrijk om, als het u lukt, de reacties van uw dier te noteren, zodat u ze bij het bezoek aan de praktijk kunt doorgeven. De dierenarts voert een volledig klinisch onderzoek uit en kan bloedonderzoek en medische beeldvorming aanvragen.
Epilepsie en CBD bij honden
CBD (cannabidiol) behoort tot de familie van de cannabinoïden en is afkomstig van hennep (Cannabis Sativa). De laatste jaren is het aantal onderzoeken naar cannabidiol voortdurend toegenomen. In tegenstelling tot THC is het niet psychoactief. CBD heeft geen bedwelmende of euforische effecten zoals THC. Bij mensen is een geneesmiddel op basis van cannabidiol goedgekeurd, op voorschrift en onder medisch toezicht, voor bepaalde zeldzame vormen van epilepsie (syndroom van Dravet en syndroom van Lennox-Gastaut, tubereuze sclerose of ziekte van Bourneville). Dat geneesmiddel heeft niets te maken met de CBD-producten uit de handel. Bij honden zijn de studies nog schaars en zijn ze onvoldoende voor een conclusie:
- Onderzoek uit 2011 en 2012, in het laboratorium en bij dieren, richtte zich op de werking van CBD op stuipen (Jones et al. 2011, Jones et al. 2012).
- Een studie uit 2014 keek naar de intensiteit van de aanvallen; de resultaten moeten nog worden bevestigd.
Epilepsie bij honden wordt samen met de dierenarts behandeld, vaak met een levenslange anti-epileptische behandeling: stop of wijzig die nooit op eigen houtje, want een langdurige aanval kan het leven van het dier in gevaar brengen. Er zijn wisselwerkingen mogelijk tussen CBD en deze geneesmiddelen. CBD is geen diergeneesmiddel: vraag uw dierenarts om advies voordat u het bij een dier gebruikt.
